پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۳

ما بنده درویشیم شاها نظری فرما

صاحب نظری شاها ما را نظری فرما

آنجا که مقام تست ما را نبود باری

باری ز سر احسان آنجا نظری فرما

تو ناظر و منظوری ما آینهٔ روشن

در آینهٔ روشن جانا نظری فرما

ما از نظر لطفت داریم بسی امید

نومید مکن ما را حالا نظری فرما

در هر چه نظر کردیم نور تو در آن دیدیم

با عقل از آن گفتیم اشیا نظری فرما

ای موسی بن عمران ز آتش نتوانی دید

در عین همه بنگر اسما نظری فرما

با سید سر مستان داری نظری شاها

از بهر دل سید ما را نظری فرما

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۵۵خرم آن دل که شود محرم اسرار شما
  2. غزل شمارهٔ ۵۶بیا ای ساقی مستان خدا را
  3. غزل شمارهٔ ۵۷نور تجلی او ساخت منور مرا
  4. غزل شمارهٔ ۵۸ای یار دل یار به دست آر خدا را
  5. غزل شمارهٔ ۵۹همه عالم تو را و او ما را
  6. غزل شمارهٔ ۶۰یار من بی یار کی ماند مرا
  7. غزل شمارهٔ ۶۱رند مستی چو دمی با او برآ
  8. غزل شمارهٔ ۶۲هر که آمد بر سر دار فنا
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.