پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۶۰

عشق را مسجد و میخانه یکی است

عشق را عاقل و دیوانه یکی است

عشق جانان خود و جان خود است

عشق را دلبر و جانانه یکی است

عشق را آتش دلسوزی هست

نزد او خرمن و یک دانه یکی است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۴۶۲عمر بی او که بر سر آری هیچ
  2. غزل شمارهٔ ۴۶۳ما را به غیر او نبود التفات هیچ
  3. غزل شمارهٔ ۴۶۴دل به دست باد خواهم داد هر چه باد باد
  4. غزل شمارهٔ ۴۶۵آب چشم ما به روی ما فتاد
  5. غزل شمارهٔ ۴۶۶آب چشم ما به هر سو رو نهاد
  6. غزل شمارهٔ ۴۶۷در دلم غیر او نمی‌گنجد
  7. غزل شمارهٔ ۴۶۸ساقیی جام سوی ما آورد
  8. غزل شمارهٔ ۴۶۹ترک سر‌مستی مرا دامن کشانم می‌کشد
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.