پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۴۷

ای که هستی محب آل علی

مؤمن کاملی و بی بدلی

ره سنی گزین که مذهب ماست

ورنه گم گشته ای و در خللی

رافضی کیست دشمن بوبکر

خارجی کیست دشمنان علی

هر که او هر چهار دارد دوست

امت پاک مذهب است و ولی

دوستدار صحابه ام به تمام

یار سنی و خصم معتزلی

مذهب جامع از خدا دارم

این هدایت مرا بود ازلی

نعمت اللهم و ز آل رسول

چاکر خواجه ام خفی و جلی

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۵۴۹عشقبازی می کنم آری بلی
  2. غزل شمارهٔ ۱۵۵۰ترک مستم می پرستم یللی
  3. غزل شمارهٔ ۱۵۵۱تن رهاکن در طریق عاشقی تا جان شوی
  4. غزل شمارهٔ ۱۵۵۲تن فداکن تا همه تن جان شوی
  5. غزل شمارهٔ ۱۵۵۳دل به دلبر گر دهی دلبر شوی
  6. غزل شمارهٔ ۱۵۵۴دل به دریا ده که تا دریا شوی
  7. غزل شمارهٔ ۱۵۵۵هر زمانی بر آهکی گروی
  8. غزل شمارهٔ ۱۵۵۶ای عشق بیا که خوش بلائی
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.