پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۵۳

دل به دلبر گر دهی دلبر شوی

سر به پایش گر نهی سرور شوی

گر درین دریا درآئی سوی ما

گرچه خوش باشی ولی خوشتر شوی

رو فنا شو تا بقا یابی تمام

خاک شو در راه او تا زر شوی

می بنوش و جام می را بوسه ده

گر زمانی همدم ساغر شوی

تا ابد گر کار تو عالی شود

سعی می فرما کز آن برتر شوی

عقل را بگذار و رو دیوانه شو

تا چو مجنون عاشقی دیگر شوی

بر مراد نعمت الله بر خوری

گر مرید آل پیغمبر شوی

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۵۵۵هر زمانی بر آهکی گروی
  2. غزل شمارهٔ ۱۵۵۶ای عشق بیا که خوش بلائی
  3. غزل شمارهٔ ۱۵۵۷دلم بگرفت از این زهد ریائی
  4. غزل شمارهٔ ۱۵۵۸دل به دریا ده که دریادل شوی
  5. غزل شمارهٔ ۱۵۵۹برو ای خواجهٔ عاقل از این دنیا چه می جوئی
  6. غزل شمارهٔ ۱۵۶۰گر جلال و جمال می جوئی
  7. غزل شمارهٔ ۱۵۶۱از برای خدا بیا ساقی
  8. غزل شمارهٔ ۱۵۶۲آمد آن ساقی سرمست و به دستش جامی
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.