پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۴۱

خراباتست و رندان لاابالی

حریفان سر خوشان لاابالی

در میخانه را خمّار بگشود

صلای میخواران لا ابالی

حضور شاهد غیب است اینجا

ندیمان همدمان لاابالی

بگو ای مطرب عشاق بنواز

نوای بیدلان لا ابالی

به دور چشم مست ساقی ما

حیاتی یافت جان لاابالی

ز سرمستان کوی عشق ما جو

نشان عاشقان لاابالی

درون خلوت سید شب و روز

بود بزمی از آن لاابالی

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۵۴۳جمالش دیده ام در هر خیالی
  2. غزل شمارهٔ ۱۵۴۴به حق آل محمد به نور پاک علی
  3. غزل شمارهٔ ۱۵۴۵نعمت الله ماست پیر ولی
  4. غزل شمارهٔ ۱۵۴۶دارم از عشق درد دل خیلی
  5. غزل شمارهٔ ۱۵۴۷ای که هستی محب آل علی
  6. غزل شمارهٔ ۱۵۴۸گفتهٔ عشاق می خوانم بلی
  7. غزل شمارهٔ ۱۵۴۹عشقبازی می کنم آری بلی
  8. غزل شمارهٔ ۱۵۵۰ترک مستم می پرستم یللی
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.