پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۹۰

گر ز صاحبنظر نظر یابی

نور او نور هر بصر یابی

ور درآئی به بحر ما با ما

بحر ما را پر از گهر یابی

ظاهر و باطنش نکو دریاب

مظهر و مظهرات اگر یابی

جام گیتی نما به دست آور

آفتابست و در قمر یابی

رند مستی مجو ز مخموری

که ز سوداش دردسر یابی

گذری گر کنی به میخانه

عالمی مست و بی خبر یابی

در خرابات اگر نهی قدمی

حال سید به ذوق دریابی

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۴۹۲حال او از بشر چه می پرسی
  2. غزل شمارهٔ ۱۴۹۳هنر از بی هنر چه می پرسی
  3. غزل شمارهٔ ۱۴۹۴در پی عشق روان شو که به جائی برسی
  4. غزل شمارهٔ ۱۴۹۵عاقلی و نام عاشق می بری
  5. غزل شمارهٔ ۱۴۹۶زر به باران ده که تا جان را بری
  6. غزل شمارهٔ ۱۴۹۷گر به دلبر دل سپاری دل بری
  7. غزل شمارهٔ ۱۴۹۸دل به دلبر گر سپاری دل بری
  8. غزل شمارهٔ ۱۴۹۹درویش فقیریم و نخواهیم امیری
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.