پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۷۱

اگر ذوق صفا داری طلب کن خدمت رندان

و گر خواهی حضوری خوش در آ در خلوت رندان

تو را از خدمت زاهد به عمری کار نگشاید

هزاران کار بگشاید دمی از خدمت رندان

طلب کن رند سرمستی که تا ذوق خوشی یابی

دمی با جام همدم شو که یابی لذت رندان

خراباتست و مارمست و ساقی جام می بر دست

چه خوشحالی که من دارم مدام از صحبت رندان

مگو در بزم سرمستان حدیث دنیی وعقبی

به آنها کی فرود آید زمام همت رندان

نعیم نعمت رندی مجو از جنت رندان

بیا از نعمت الله جو نعیم نعمت رندان

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۷۳چه خوش ذوقیست ذوق باده نوشان
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۷۴قدمی نه به خلوت یاران
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۷۵جام گیتی نمای ما انسان
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۷۶گاه تاریکست و گه روشن سرای این جهان
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۷۷جام می عشق تو نوشم به جان
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۷۸جام گیتی نما ز ما بستان
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۷۹مائیم و جام باده و جانان جاودان
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۸۰وقت سرمستی است مخموری بمان
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.