پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۴۹

موج دریا را به عین ما ببین

آب را در موج و در دریا ببین

جامی از می پر ز می بستان بنوش

ذوق سرمستان بیا از ما ببین

آینه بردار و خود را می نگر

صورت و معنی بی همتا ببین

می نماید آن یکی در هر یکی

آن یکی با هر یکی یکتا ببین

عاشقانه صحبتی با ما بدار

عاشق و معشوق را یک جا ببین

دیگران بینند او را در بهشت

تو بیا گر عارفی اینجا ببین

نعمت الله در همه عالم یکی است

آن یکی تنهای با تنها ببین

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۵۱چشم بگشا و جمال او ببین
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۵۲با تو گویم روی بی چون چو ببین
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۵۳بندگانه گفتم ای سلطان گدای خود ببین
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۵۴جامیم و شراب این عجب بین
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۵۵باده می نوش و جام را می بین
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۵۶هرچه بینی به نور او می بین
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۵۷آن چنان حضرتی چنین می بین
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۵۸نور رویش به چشم او می بین
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.