پرش به محتوای اصلی
شیخ محمود شبستری شیخ محمود شبستری

فصل چهارم

بخش ۲ - عین الیقین

کردن و ترک فعل یکسانست

همه در قدرت و در امکانست

تا یکی را از آن بر افزاید

به ضرورت مرجحی باید

پس ارادت به بود یا نابود

جانبی را دگر بر آن افزود

فعل گر محدث است از هیئات

خواست بوده است دایماً با ذات

پس ارادت چو کرد مانع دور

گشت ظاهر ز شرط​های ظهور

مانع و شرط و وقت و استعداد

در ازل بوده​اند جمله مراد

هیچ تغییری اندرو ناید

هرچه هست آنچنان همی باید

ادامه‌ی فصل چهارم

  1. بخش ۴ - حکایتشیخ الاسلام چون اشارت کرد
  2. بخش ۵ - حکایتگفت بابا فرج که بد خود نیست
  3. بخش ۶ - التمثیلروی گازر سیه شد از خورشید
  4. بخش ۷ - الفرق بین الامر و الاردةبی غرض یک سخن ز من بشنو
  5. بخش ۸ - فی فایدة الآخرامر تکلیف آفتابی بود
  6. بخش ۹ - التمثیلآن نبینی که پرتو خورشید
  7. بخش ۱۰ - حکایتآن شنیدی که خواجه صاین دین
  8. بخش ۱۱ - الضلال المبینعلم و قدرت هر آنکه کرد انکار
همه‌ی فصل چهارم ←

شیخ محمود شبستری درباره‌ی شیخ محمود شبستری

سعدالدّین محمود بن امین‌الدّین عبدالکریم بن یحیی شبستری (معروف به شیخ محمود شبستری) یکی از عارفان و شاعران سدهٔ هشتم هجریست. سال تولّد او را گوناگون و از جمله ۶۸۷ ه.ق. دانسته‌اند. محل تولّد این عارف نام‌آور قصبهٔ شبستر در نزدیکی شهر تبریز است. او در سال ۷۲۰ ه.ق. در سنّ ۳۳ سالگی وفات یافته و در زادگاهش شبستر مدفون است....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.