پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

طریق التحقیق

بخش ۵۰ - شرف المؤمن استغناؤه عن الناس

جهد آن کن که سرفراز شوی

وز در خلق بی‌ نیاز شوی

بر در این و آن به هرزه مپوی

وز در خلق آبروی مجوی

عزت از حضرت خدای طلب

منصب و جاه آن سرای‌ طلب

ادامه‌ی طریق التحقیق

  1. بخش ۵۲ - فصل فی ذکر القلب والتخلص فی العقلاندرین ملک پادشاه‌، دلست
  2. بخش ۵۳ - انما امره اذا اراد شیئا ان یقول له کن فیکونکاف و‌نون چون به یکدگرپیوست
  3. بخش ۵۴ - فصل فی التسلیملطف او هر که را دلالت داد
  4. بخش ۵۵ - کل یوم هو فی شأناین مثل در زمانه معروف است
  5. بخش ۵۶ - فصل فی البلاعاشقان را غذا بلا باشد
  6. بخش ۵۷ - اذا اراد الله بقوم خیراً ابتلاهم‌، فصل فی الضحی والبکاءتا توانی به خنده لب بگشای
  7. بخش ۵۸ - کَثْرَةُ الضَّحَکِ تُمیتُ القَلْبَبر تو بادا که خیره کم خندی
  8. بخش ۵۹ - فصل فی الصبر والشکرهر که را داد ایزدش توفیق
همه‌ی طریق التحقیق ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.