پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

طریق التحقیق

بخش ۵۸ - کَثْرَةُ الضَّحَکِ تُمیتُ القَلْبَ

بر تو بادا که خیره کم خندی

ور بخندد کسی تو نپسندی

هیچ دانی غرض از این‌ها چیست‌؟

هر که خندید بیش‌، گریست

در جهانی دهان ز خنده ببند

چون برستی ز هول حشر، بخند

ادامه‌ی طریق التحقیق

  1. بخش ۶۰ - الایمان نصفان‌، نصفه صبر ونصفه شکروقت ضر و عنا دل صابر
  2. بخش ۶۱ - فصل فی العافیهدر جهان هر چه هست عاریت است
  3. بخش ۶۲ - فاستقم کما اُ‌مرت‌، و من تاب معکراستی شغل نیک بختانست
  4. بخش ۶۳ - در تنبیه غافل و مذمّت جاهلطلب صحبت خسان نکنی
  5. بخش ۶۴ - الوحدة خیر من جلیس السوء‌، والجلیس الصالح خیر من الوحدهدوستیت مباد با نادان
  6. بخش ۶۵ - اولئک کالانعام بل هم اضل واُ‌ولئک هم الغافلونرنگ و بویی که در جان بینی
  7. بخش ۶۶ - خسر الدنیا و الآخرة ذلک هو الخسران المبینآن شنیدی که از سر سوزی
  8. بخش ۶۷ - وَ إِنْ مِنْکُمْ إِلّا وارِدُها کانَ علی رَبِّکَ حَتْماً مَقْضیّاًروزی از روزها به راهگذر
همه‌ی طریق التحقیق ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.