پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۵

روزی که رطب داد همی از پیشت

آن روز به جان خریدمی تشویشت

اکنون که دمید ریش چون حشیشت

تیزم بر ریش اگر ریم بر ریشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۷بس عابد را که سرو بالای تو کشت
  2. رباعی شمارهٔ ۸۸صد بار رهی بیش به کوی تو شتافت
  3. رباعی شمارهٔ ۸۹بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت
  4. رباعی شمارهٔ ۹۰ای عالم علم پیشگاه تو برفت
  5. رباعی شمارهٔ ۹۱رازی که سر زلف تو با باد بگفت
  6. رباعی شمارهٔ ۹۲چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت
  7. رباعی شمارهٔ ۹۳افلاک به تیر عشق بتوانم سفت
  8. رباعی شمارهٔ ۹۴تا کی باشم با غم هجران تو جفت
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.