پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۶۳

هر روز به درد از تو نویدی دارم

بر تهمت عود خشک بیدی دارم

نومید مکن مرا و رخ برمفروز

کاخر به تو جز درد امیدی دارم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۶۵در خوابگه از دل شب آتش بیزم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶۶چون در غم آن نگار سرکش باشم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶۷گفتم خود را ز خس نگهدار ای چشم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶۸افسرده شد از دم دهانم دم چشم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۶۹گر با فلکم کنی برابر بیشم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۷۰روز آمد و برکشید خورشید علم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۷۱تیغ از کف و بازوی تو ای فخر امم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۷۲چون گل صنما جامه به صد جا چاکم
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.