پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۹۱ - در هجای شهابی

مرا شهابی گر هجو کرد صد خروار

نیافت خواهد پاسخ ز لفظ من تنگی

دراز کاری دارم که هر سگی را من

بهر خروشی خواهم همی زدن سنگی

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۹۳ای کاشکی ز مادر گیتی نزادمی
  2. شمارهٔ ۱۹۴خود درشتی گر ببیند کور چشم و کور دل
  3. شمارهٔ ۱۹۵احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی
  4. شمارهٔ ۱۹۶گوگرد سرخ خواست ز من سبز من پریر
  5. شمارهٔ ۱۹۷ - در رثاءتابوت مرا باز کن ای خواجه زمانی
  6. شمارهٔ ۱۹۸هم اکنون از هم اکنون داد بستان
  7. شمارهٔ ۱۹۹چونت نپرسم بگویی اینت کراهت
  8. شمارهٔ ۲۰۰اگر بد گمان گشتی ای دوست بر من
همه‌ی قصاید و قطعات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.