پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۰۰

مردمان یک چند از تقوا و دین راندند کار

زین پس اندر عهد ما نه پود ماندست و نه تار

این دو چون بگذشت باز آزرم و دین آمد شعار

گر منازع خواهی ای مهدی فرود آی از حصار

باز یک چندی به رغبت بود و رهبت بود کار

ور متابع خواهی ای دجال یک ره سر بر آر

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۲ای به نزد عاشقان از شاهدی
  2. شمارهٔ ۱۰۳هیچ نیکو نبود هرگز بد
  3. شمارهٔ ۱۰۴ - در صف خانگاه محمد منصور واقع در سرخس که وی در آن داروخانه و کتابخانه برای فقرا و درویشان بنیاد نهادلب روح الله ست یا دم صور
  4. شمارهٔ ۱۰۵اگر چون زر نخواهی روی عاشق
  5. شمارهٔ ۱۰۶ای سنایی به گرد حران گرد
  6. شمارهٔ ۱۰۷هر که زین پیش بود امیر سخن
  7. شمارهٔ ۱۰۸اگر ریش خواجه ببرند پاک
  8. شمارهٔ ۱۰۹ای خداوند قایم قدوس
همه‌ی قصاید و قطعات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.