سنایی
شمارهٔ ۹۹
ز جمله نعمت دنیا چو تندرستی نیست
درست گرددت این چون بپرسی از بیمار
به کارت اندر چون نادرستیی بینی
چو تن درست بود هیچ دل شکسته مدار
سنایی
ادامه‌ی قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۰۱زن مخواه و ترک زن کن کاندرین ایام بار
- شمارهٔ ۱۰۲ای به نزد عاشقان از شاهدی
- شمارهٔ ۱۰۳هیچ نیکو نبود هرگز بد
- شمارهٔ ۱۰۴ - در صف خانگاه محمد منصور واقع در سرخس که وی در آن داروخانه و کتابخانه برای فقرا و درویشان بنیاد نهادلب روح الله ست یا دم صور
- شمارهٔ ۱۰۵اگر چون زر نخواهی روی عاشق
- شمارهٔ ۱۰۶ای سنایی به گرد حران گرد
- شمارهٔ ۱۰۷هر که زین پیش بود امیر سخن
- شمارهٔ ۱۰۸اگر ریش خواجه ببرند پاک
درباره‌ی سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.