پرش به محتوای اصلی
صامت بروجردی صامت بروجردی

غزلیات

شمارهٔ ۵۳

هر چه خواهی بر من ای دنیا ز تلخی تنگ گیر

هی به قصد شیشه دلهای نازک سنگ گیر

تا توانی یا لئیمان گرم کن طرح وفاق

تا توانی یکدلی را بر ضعیفان تنگ گیر

من نه از مهرت شوم خوشدل نه از قهرت ملول

دیگران را رو بدام دلبری و رنگ گیر

من سپر انداختم روز نخستین پیش تو

بهر قتل تنگ چشمان رو یراق جنگ گیر

(صامت) ار دنیا تو را سازد ز قید خود خلاص

تو ز بهر پیشکش جان را به روی چنگ گیر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۵ز بسکه در غم روی تو انتظار کشیدم
  2. شمارهٔ ۵۶اگر از بی‌وفایی‌های تو حرفی به لب دارم
  3. شمارهٔ ۵۷تا سرو کار بدان طره پر خم دارم
  4. شمارهٔ ۵۸ترک دین و دل نمودم ترک جان هم می‌کنم
  5. شمارهٔ ۵۹ما از دو کون پای به دامن کشیده‌ایم
  6. شمارهٔ ۶۰دوش با پیک خیالت گفتگویی داشتیم
  7. شمارهٔ ۶۱بس که در باغ رخت محو تماشا ماندیم
  8. شمارهٔ ۶۲روزگاریست که ما طالب دیدار توئیم
همه‌ی غزلیات ←

صامت بروجردی درباره‌ی صامت بروجردی

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.