پرش به محتوای اصلی
صامت بروجردی صامت بروجردی

غزلیات

شمارهٔ ۲۱

جلوه گر گردد چو حسن او را جفایی لازمست

عشق چون شد پرده در او را وفایی لازمست

منع دل ای همسفر از ناله بی‌جا مکن

کاروان عشق را بانگ درائی لازمست

در طریق دل رفیقی بهتر از توفیق نیست

پیچ در پیچ است این ره رهنمایی لازمست

گر روزی اندر دهان مار بی‌همت مرو

هر کجا باشی در آنجا آشنایی لازمست

کار در دست نگار تندخوی مهو شیست

(صامتا) سرپنجه مشکل‌گشایی لازمست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳کشتن منصور نزد عاشقان دشوار نیست
  2. شمارهٔ ۲۴مرد خدا فریفته مال و جاه نیست
  3. شمارهٔ ۲۵به غیر جلوه رویت مرا بهاری نیست
  4. شمارهٔ ۲۶جز مهر تو ای مه سروکارم به کسی نیست
  5. شمارهٔ ۲۷فلک همان نه تو را مهربان به ما نگذاشت
  6. شمارهٔ ۲۸مرد عاشق‌پیشه از کفران نعمت ننگ دارد
  7. شمارهٔ ۲۹خوش آن تنی را که مو به موی شکنج زلفت بتاب دارد
  8. شمارهٔ ۳۰ای دل از این ناله گر تاثیر می‌خواهی ندارد
همه‌ی غزلیات ←

صامت بروجردی درباره‌ی صامت بروجردی

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.