پرش به محتوای اصلی
سلمان ساوجی سلمان ساوجی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۰

چون قسم تو آنچه عدل قسمت فرمود،

یک ذره نه کم شود نه خواهد افزود،

آسوده ز هر چه نیست می‌باید زیست

و آزاد ز هر چه هست می‌باید بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۲زلف سیهت که بر مهت می‌پوید
  2. رباعی شمارهٔ ۶۳هر لحظه ز من ناله نو می‌خیزد
  3. رباعی شمارهٔ ۶۴جان در طلب رطل گران می‌گردد
  4. رباعی شمارهٔ ۶۵زلف تو همه روز مشوش باشد
  5. رباعی شمارهٔ ۶۶ترکم که مهش به پیش زانو می‌زد
  6. رباعی شمارهٔ ۶۷کیرم که همیشه آب خود می‌ریزد
  7. رباعی شمارهٔ ۶۸سلمان، زر و اسب و کار و بارت بردند
  8. رباعی شمارهٔ ۶۹ای خواجه دوای درد ما کی باشد؟
همه‌ی رباعیات ←

سلمان ساوجی درباره‌ی سلمان ساوجی

خواجه جمال الدین سلمان ابن خواجه علاءالدین محمد مشهور به سلمان ساوجی در دههٔ اول قرن هشتم هجری در ساوه متولد شد. وی ابتدا در خدمت خواجه غیاث الدین محمد و سلطان ابوسعید بهادر خان بوده و پس ازبر هم خوردن اساس سلطنت ایلخانان واقعی به خدمت امرای جلایر پیوست. دلشاد خاتون همسر شیخ حسن بزرگ نسبت به سلمان کمال توجه و محبت را د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.