پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۶۵۵

دلم آن پر عتاب می طلبد

ترک مستی کباب می طلبد

ساده لوح آنکه در ولایت حسن

گرمی از آفتاب می طلبد

آب خواهد ز تشنه در دریا

آنکه از ما شراب می طلبد

بخت در گریه خواهدم دایم

هرچه شور است، آب می طلبد

دل ضرورش مگر شده ست سلیم؟

که به این اضطراب می طلبد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۵۷شد موی خضر در طلبت جابه جا سفید
  2. شمارهٔ ۶۵۸در کوی تو دیوانه مرا نام نهادند
  3. شمارهٔ ۶۵۹ای نغمه سرای چمنت بلبل کاغذ
  4. شمارهٔ ۶۶۰به خون خود کنم آلوده، ای صبا کاغذ
  5. شمارهٔ ۶۶۱آمد بهار و شد می چون ارغوان لذیذ
  6. شمارهٔ ۶۶۲شد بهار و بوستان را داد آب و تاب ابر
  7. شمارهٔ ۶۶۳پر شکوه مکن، خاطر آن ماه نگه دار
  8. شمارهٔ ۶۶۴زخم ناسورم من و از لطف مرهم شرمسار
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.