پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۴

مهر و کین تو هر دو مطلوب است

خوب هر کار می کند خوب است

حرف عشق است نقش جبهه ی ما

این چه مضمون و این چه مکتوب است

ما و بی طاقتی، که شیوه ی صبر

کار ما نیست، کار ایوب است

عافیت خواهی، از جنون مگذر

گل این باغ بر سر چوب است

عنکبوت جهان اسبابیم

خانه ی ما به کام جاروب است

داغ سودا مرا بس است سلیم

بر سرم گل مزن که سرکوب است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۶بر من هوای بزم تو بسیار غالب است
  2. شمارهٔ ۱۳۷نوبهار است و چمن در پی سامان گل است
  3. شمارهٔ ۱۳۸دل از هوای صحبت جانانه پر شده ست
  4. شمارهٔ ۱۳۹بی سبب کی دامنم از گریه چون دریا پر است
  5. شمارهٔ ۱۴۰در سر کوی تو ما را بینوایی بهتر است
  6. شمارهٔ ۱۴۱شعله ی شوقم و از شرم زبانم لال است
  7. شمارهٔ ۱۴۲مرا ز راز دو عالم، سخن بلندتر است
  8. شمارهٔ ۱۴۳کجا موافق طبع تو ای خردمند است
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.