پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

مثنویات

شمارهٔ ۳۶ - حسن و مال

دوش ز من کرد عزیزی سئوال

از بهی و برتری حسن و مال

گفتمش ارمال بدست سخی است

بهر سخی ماحصلش فرخی است

خاصه چو اکرام کند او به جا

هست معزز بر خلق خدا

در اثر بخشش و بذل نعم

خلق پرستند ورا چون صنم

یابد از این مال چو حسن مآل

به بود این مال ز حسن جمال

ور که شود حسن به عصمت قرین

نعمت خاصی است بنعمت قرین

زر بر این حسن ندارد بها

حسن چو خورشید بود زر سها

یوسف از اینحسن چو رأیت فراشت

داد زلیخا به رهش هرچه داشت

ایندو گه از عام و گه از خاص بین

برتری هر دو در اشخاص بین

مختصر ار گفت صغیر این جواب

فکر کن و باقی مطلب بیاب

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۳۸ - دف و مطربدف به کف مطربکی تیز هوش
  2. شمارهٔ ۳۹ - بلبل و پروانهبلیلی از نالهٔ مستانه‌ای
  3. شمارهٔ ۴۰ - اسباب درویشیبوالهوس دل به هوا بسته‌ئی
  4. شمارهٔ ۴۱ - خودبینیاسب سواری لب آبی رسید
  5. شمارهٔ ۴۲ - احمد و محموددخترکی سنّ دهش ناتمام
  6. شمارهٔ ۴۳ - کشف رازگفت کسی با دگری راز خویش
  7. شمارهٔ ۴۴ - حکایتخواجهٔ دنیا طلب کاهلی
  8. شمارهٔ ۴۵ - حکایتعارفی از ضعف به بستر فتاد
همه‌ی مثنویات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.