پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۴۲

ساقیا بی تکلف آر شراب

بین الا حباب تقسط الآداب

با شتاب آرمی درنگ مکن

که بود عمر درگذر به شتاب

ای که افسوی عمر رفته خوری

باقی عمر خویش را دریاب

قدر آب آن زمان شود معلوم

پیش ماهی که دور ماند از آب

هر دم آرم به یاد زلف بتان

بس بپیچم بخود شوم بی تاب

عشق باشد سه حرف و تفسیرش

درنگنجد بصد هزار کتاب

بسبب دل مبند و راهی جوی

از سبب بر مسبب الاسباب

دیده واکن که اندر این صحرا

مینماید تو را چو آب سراب

چون صغیر ار نجات میجوئی

رو ز درگاه هشت و چار متاب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۴بتی کو عزم دوری داشت با من با منست امشب
  2. شمارهٔ ۴۵دل بدست آر دلا کعبهٔ مقصود دل است
  3. شمارهٔ ۴۶آنکه مانند تواش یار دل آزاری هست
  4. شمارهٔ ۴۷جمله خوبی های عالم در محبت مضمر است
  5. شمارهٔ ۴۸ای بشر چیست بغیر از تو که ان آن تو نیست
  6. شمارهٔ ۴۹ای ناله برمیا که تو را دادخواه نیست
  7. شمارهٔ ۵۰زنده نبود آنکه او را معرفت در کار نیست
  8. شمارهٔ ۵۱گرچه در پیش نظر قطره قرین بایم نیست
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.