پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۳۷- سوره الصافات

۵- آیات ۶۲ تا ۷۴

أَ ذٰلِکَ خَیْرٌ نُزُلاً أَمْ شَجَرَةُ اَلزَّقُّومِ (۶۲) إِنّٰا جَعَلْنٰاهٰا فِتْنَةً لِلظّٰالِمِینَ (۶۳) إِنَّهٰا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِی أَصْلِ اَلْجَحِیمِ (۶۴) طَلْعُهٰا کَأَنَّهُ رُؤُسُ اَلشَّیٰاطِینِ (۶۵) فَإِنَّهُمْ لَآکِلُونَ مِنْهٰا فَمٰالِؤُنَ مِنْهَا اَلْبُطُونَ (۶۶) ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَیْهٰا لَشَوْباً مِنْ حَمِیمٍ (۶۷) ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَی اَلْجَحِیمِ (۶۸) إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبٰاءَهُمْ ضٰالِّینَ (۶۹) فَهُمْ عَلیٰ آثٰارِهِمْ یُهْرَعُونَ (۷۰) وَ لَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَکْثَرُ اَلْأَوَّلِینَ (۷۱) وَ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا فِیهِمْ مُنْذِرِینَ (۷۲) فَانْظُرْ کَیْفَ کٰانَ عٰاقِبَةُ اَلْمُنْذَرِینَ (۷۳) إِلاّٰ عِبٰادَ اَللّٰهِ اَلْمُخْلَصِینَ (۷۴)

آیا آن بهتر است در مایه ضیافت یا درخت زقوم (۶۲) بدرستی که ما گردانیدیم آن را بلائی برای ستمکاران (۶۳) بدرستی که درختی است که بیرون می‌آید در قعر دوزخ (۶۴) که شکوفه‌اش گویا که سرهای دیوهاست (۶۵) پس بدرستی که ایشان هر آینه خورندگانند از آن پس پرکنندگانند از آن شکمها را (۶۶) پس بدرستی که مر ایشان‌راست بر آن هر آینه آمیختنی از آب گرم (۶۷) پس بدرستی که بازگشت ایشانست هر آینه بسوی دوزخ (۶۸) بدرستی که ایشان یافتند پدرانشان را گمراهان (۶۹) پس ایشان بر اثرهاشان بشتاب می‌روند (۷۰) و بحقیقت گمراه شدند پیش از ایشان اکثر پیشینیان (۷۱) و بحقیقت فرستادیم در ایشان بیم‌کنندگان (۷۲) پس بنگر چگونه بود انجام بیم‌کرده‌شدگان (۷۳) جز بندگان خدا که خالص‌کرده‌شدگانند (۷۴)

این نعیم آیا بُد است اندر نزول

یا درخت شوم زقوم از حصول

ما بگرداندیم آن را امتحان

بهر استمکارگان اندر جهان

آن شجر در بیخ دوزخ رسته است

هر ستمگر بهر خویش آن جسته است

میوه اش یا خوشه هایش گوییا

هست سرهای شیاطین در لقا

در عرب باشد درختی کش ثمر

بس کریه است و قبیح اندر نظر

اندر اعراب آن درخت از مستمر

هست بر رأس الشیاطین مشتهر

زآن سبب پروردگار لم یزل

زد بر آن زقوم دوزخ را مثل

أهلُهَا فَإنَّهُم لَأکِلُون

کُلُّهُم فَمَالِؤنَ مِنْهَا الْبُطُون

پس مر ا یشان را بر آن آمیختن

ز آب گرم دوزخ است اندر زمن

پس ز بعد از صرف زقوم و حمیم

هست مر برگشتشان سوی جحیم

این است زآن کآبائشان را یافتند

ضال و بر آثارشان بشتافتند

پیش از ایشان اکثر از پیشینیان

خود شدند ایشان به گمراهی نشان

ما فرستادیم بر وجه یقین

ز انبیاء اندر میانشان منذرین

پس نگر تا بوده چون انجام کار

منذرین را از عذاب کردگار

جز عباد االله مخلص بالیقین

پاک گشته گشتگان از شرک و کین

ادامه‌ی ۳۷- سوره الصافات

  1. ۷- آیات ۸۴ تا ۹۸إِذْ جٰاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ (۸۴) إِذْ قٰالَ لِأَبِیهِ وَ قَوْمِهِ مٰا ذٰا تَعْبُدُونَ (۸۵) أَ إِفْکاً آلِهَةً دُونَ اَللّٰهِ تُرِیدُونَ (۸۶) فَمٰا ظَنُّکُمْ بِرَبِّ اَلْعٰالَمِینَ (۸۷) فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی اَلنُّجُومِ (۸۸) فَقٰالَ إِنِّی سَقِیمٌ
  2. ۸- آیات ۹۹ تا ۱۰۳وَ قٰالَ إِنِّی ذٰاهِبٌ إِلیٰ رَبِّی سَیَهْدِینِ (۹۹) رَبِّ هَبْ لِی مِنَ اَلصّٰالِحِینَ (۱۰۰) فَبَشَّرْنٰاهُ بِغُلاٰمٍ حَلِیمٍ (۱۰۱) فَلَمّٰا بَلَغَ مَعَهُ اَلسَّعْیَ قٰالَ یٰا بُنَیَّ إِنِّی أَریٰ فِی اَلْمَنٰامِ أَنِّی أَذْبَحُکَ فَانْظُرْ مٰا ذٰا تَری
  3. ۹- آیات ۱۰۴ تا ۱۱۳وَ نٰادَیْنٰاهُ أَنْ یٰا إِبْرٰاهِیمُ (۱۰۴) قَدْ صَدَّقْتَ اَلرُّؤْیٰا إِنّٰا کَذٰلِکَ نَجْزِی اَلْمُحْسِنِینَ (۱۰۵) إِنَّ هٰذٰا لَهُوَ اَلْبَلاٰءُ اَلْمُبِینُ (۱۰۶) وَ فَدَیْنٰاهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ (۱۰۷) وَ تَرَکْنٰا عَلَیْهِ فِی اَلْآخِرِینَ (۱۰۸) سَلاٰم
  4. ۱۰- آیات ۱۱۴ تا ۱۲۲وَ لَقَدْ مَنَنّٰا عَلیٰ مُوسیٰ وَ هٰارُونَ (۱۱۴) وَ نَجَّیْنٰاهُمٰا وَ قَوْمَهُمٰا مِنَ اَلْکَرْبِ اَلْعَظِیمِ (۱۱۵) وَ نَصَرْنٰاهُمْ فَکٰانُوا هُمُ اَلْغٰالِبِینَ (۱۱۶) وَ آتَیْنٰاهُمَا اَلْکِتٰابَ اَلْمُسْتَبِینَ (۱۱۷) وَ هَدَیْنٰاهُمَا اَلصِّرٰاطَ اَل
  5. ۱۱- آیات ۱۲۳ تا ۱۳۸وَ إِنَّ إِلْیٰاسَ لَمِنَ اَلْمُرْسَلِینَ (۱۲۳) إِذْ قٰالَ لِقَوْمِهِ أَ لاٰ تَتَّقُونَ (۱۲۴) أَ تَدْعُونَ بَعْلاً وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ اَلْخٰالِقِینَ (۱۲۵) اَللّٰهَ رَبَّکُمْ وَ رَبَّ آبٰائِکُمُ اَلْأَوَّلِینَ (۱۲۶) فَکَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُون
  6. ۱۲- آیات ۱۳۹ تا ۱۵۴وَ إِنَّ یُونُسَ لَمِنَ اَلْمُرْسَلِینَ (۱۳۹) إِذْ أَبَقَ إِلَی اَلْفُلْکِ اَلْمَشْحُونِ (۱۴۰) فَسٰاهَمَ فَکٰانَ مِنَ اَلْمُدْحَضِینَ (۱۴۱) فَالْتَقَمَهُ اَلْحُوتُ وَ هُوَ مُلِیمٌ (۱۴۲) فَلَوْ لاٰ أَنَّهُ کٰانَ مِنَ اَلْمُسَبِّحِینَ (۱۴۳) لَلَبِثَ فِی بَط
  7. ۱۳- آیات ۱۵۵ تا ۱۷۰أَ فَلاٰ تَذَکَّرُونَ (۱۵۵) أَمْ لَکُمْ سُلْطٰانٌ مُبِینٌ (۱۵۶) فَأْتُوا بِکِتٰابِکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صٰادِقِینَ (۱۵۷) وَ جَعَلُوا بَیْنَهُ وَ بَیْنَ اَلْجِنَّةِ نَسَباً وَ لَقَدْ عَلِمَتِ اَلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ (۱۵۸) سُبْحٰانَ اَللّٰهِ عَمّٰا
  8. ۱۴- آیات ۱۷۱ تا ۱۸۲وَ لَقَدْ سَبَقَتْ کَلِمَتُنٰا لِعِبٰادِنَا اَلْمُرْسَلِینَ (۱۷۱) إِنَّهُمْ لَهُمُ اَلْمَنْصُورُونَ (۱۷۲) وَ إِنَّ جُنْدَنٰا لَهُمُ اَلْغٰالِبُونَ (۱۷۳) فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰی حِینٍ (۱۷۴) وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ (۱۷۵) أَ فَبِعَذٰابِنٰا یَس
همه‌ی ۳۷- سوره الصافات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.