۹- آیات ۱۰۴ تا ۱۱۳

وَ نٰادَیْنٰاهُ أَنْ یٰا إِبْرٰاهِیمُ (۱۰۴) قَدْ صَدَّقْتَ اَلرُّؤْیٰا إِنّٰا کَذٰلِکَ نَجْزِی اَلْمُحْسِنِینَ (۱۰۵) إِنَّ هٰذٰا لَهُوَ اَلْبَلاٰءُ اَلْمُبِینُ (۱۰۶) وَ فَدَیْنٰاهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ (۱۰۷) وَ تَرَکْنٰا عَلَیْهِ فِی اَلْآخِرِینَ (۱۰۸) سَلاٰمٌ عَلیٰ إِبْرٰاهِیمَ (۱۰۹) کَذٰلِکَ نَجْزِی اَلْمُحْسِنِینَ (۱۱۰) إِنَّهُ مِنْ عِبٰادِنَا اَلْمُؤْمِنِینَ (۱۱۱) وَ بَشَّرْنٰاهُ بِإِسْحٰاقَ نَبِیًّا مِنَ اَلصّٰالِحِینَ (۱۱۲) وَ بٰارَکْنٰا عَلَیْهِ وَ عَلیٰ إِسْحٰاقَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِهِمٰا مُحْسِنٌ وَ ظٰالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِینٌ (۱۱۳)

و ندا کردیم او را که ای ابراهیم (۱۰۴) بتحقیق راست گردانیدی خواب را بدرستی که ما هم چنین جزا می‌دهیم نیکوکاران را (۱۰۵) بدرستی که اینست هر آینه آن امتحانی هویدا (۱۰۶) و فدا دادیم او را ذبح بزرگی (۱۰۷) و وا گذاشتیم بر او در پسینیان (۱۰۸) سلام بر ابراهیم (۱۰۹) همچنین جزا و پاداش دهیم نیکوکاران را (۱۱۰) بدرستی که اوست از بندگان ما که مؤمنانند (۱۱۱) و بشارت دادیم او را باسحاق پیغمبری از شایستگان (۱۱۲) و برکت کردیم بر او و بر اسحق و از نسل آن دو تا نیکوکار است و ستم‌کننده مر نفسش را آشکارا (۱۱۳)

« در بیان فدا آمدن بجهت حضرت اسماعیل علیه السلام »