پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۵۹

هر لحظه صفی حساب ره باید کرد

چاه است بهر قدم نگه باید کرد

رحمت پی رحمت آید از رب غفور

اما نه گنه پی گنه باید کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۱حاشا که کسی شراب را فاش خورَد
  2. شمارهٔ ۶۲عاقل می پخته را به خامی نخورد
  3. شمارهٔ ۶۳امید مراست ز آفریننده‌یِ خود
  4. شمارهٔ ۶۴گویند گناه چونکه پیوسته شود
  5. شمارهٔ ۶۵ای لطف تو از حوادث دهر ملاذ
  6. شمارهٔ ۶۶نیکی کنی ار بخلق منت مگذار
  7. شمارهٔ ۶۷ای نار خدای پاک و بیمثل و نظیر
  8. شمارهٔ ۶۸گرباده خوری با صنمی زیبا خور
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.