صفی علیشاه
بخش ۴۱ - البوادر
بوادر فجئه‌ئی باشد که بر دل
ز غیب آید بقبض و بسط سائل
اگر باشد بوادر برگشایش
ورودش روشن آید در نمایش
وگر بربستگی باشد ورودش
تو تیره در نظر بینی چو دودش
صفی علیشاه
ادامه‌ی بحرالحقایق
- بخش ۴۳ - بیت‌المقدسز بیت‌المقدس بشنو قلب طاهر
- بخش ۴۴ - بیت‌المحرمبود بیت‌المحرم قلب کامل
- بخش ۴۵ - بیت‌العزهبیت‌العزه آنک اهل دل آمد
- بخش ۴۶ - باب‌التاءبود تا از تعینها کنایت
- بخش ۴۷ - التانیسبود تانیس بر ظاهر تجلا
- بخش ۴۸ - التجلیتجلی جلوه غیب‌الغیوبست
- بخش ۴۹ - التجلی الشهودیتجلی شهودی آن ظهور است
- بخش ۵۰ - التحقیقز حق باشد گرت در علم توفیق
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.