پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۸۸

کشد در خاک و خونم گر غباری در من آویزد

ز پا افتم اگر خاری مرا در دامن آویزد

ندارد جز ندامت حاصلی آمیزش مردم

نصیب برق گردد دانه چون در خرمن آویزد

به جان خرسندی از جانان به آن ماند که یعقوبی

دهد از دست یوسف را و در پیراهن آویزد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۹۰ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشد
  2. شمارهٔ ۲۹۱جهان را تار و پود هستی از موج خطر باشد
  3. شمارهٔ ۲۹۲رهین منت درمان شدن آسان نمی باشد
  4. شمارهٔ ۲۹۳چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشد
  5. شمارهٔ ۲۹۴همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلتد
  6. شمارهٔ ۲۹۵گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالد
  7. شمارهٔ ۲۹۶کدامین سروقد از دامن محشر برون آمد؟
  8. شمارهٔ ۲۹۷به قتل من چنان تیغش به استعجال می آمد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.