پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۸۹

ز دندان ریختن حرص کهنسالان فزونتر شد

لب پرشکوه گردد چون صدف خالی ز گوهر شد

کند اقبال دنیا سخت، دلهای ملایم را

نمی گیرد به خود نقش نگین چون موم عنبر شد

سبکسیرست دولت، پایداری برنمی تابد

ازان ظلمت ز آب زندگی رزق سکندر شد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۹۱جهان را تار و پود هستی از موج خطر باشد
  2. شمارهٔ ۲۹۲رهین منت درمان شدن آسان نمی باشد
  3. شمارهٔ ۲۹۳چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشد
  4. شمارهٔ ۲۹۴همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلتد
  5. شمارهٔ ۲۹۵گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالد
  6. شمارهٔ ۲۹۶کدامین سروقد از دامن محشر برون آمد؟
  7. شمارهٔ ۲۹۷به قتل من چنان تیغش به استعجال می آمد
  8. شمارهٔ ۲۹۸اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالش
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.