پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۹۴

همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلتد

نگردد رشته تر چندان که در آب گهر غلتد

که بیرون می‌دهد راز گلوسوز محبت را؟

عجب دارم ز دست رعشه‌داران این گهر غلتد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۹۶کدامین سروقد از دامن محشر برون آمد؟
  2. شمارهٔ ۲۹۷به قتل من چنان تیغش به استعجال می آمد
  3. شمارهٔ ۲۹۸اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالش
  4. شمارهٔ ۲۹۹گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داند
  5. شمارهٔ ۳۰۰دل سودایی من یار را اغیار می داند
  6. شمارهٔ ۳۰۱گرفتار محبت دوست از دشمن نمی‌داند
  7. شمارهٔ ۳۰۲دلم در سینه درس ناله مستانه می‌خواند
  8. شمارهٔ ۳۰۳حجاب بی‌زبانم رخصت گفتار می‌خواهد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.