پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۰۰

دل سودایی من یار را اغیار می داند

سر زانوی وحدت را سر بازار می داند

ز روشن گوهران عیب نمایان است غمازی

وگرنه سینه ام آیینه را ستار می داند

کند شاخ بلند از کودکان گل را سپرداری

سر سودایی منصور قدر دار می داند

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۰۲دلم در سینه درس ناله مستانه می‌خواند
  2. شمارهٔ ۳۰۳حجاب بی‌زبانم رخصت گفتار می‌خواهد
  3. شمارهٔ ۳۰۴طبیب پست فطرت خلق را رنجور می خواهد
  4. شمارهٔ ۳۰۵شود رد خلایق هرکه را الله می‌خواهد
  5. شمارهٔ ۳۰۶خوشا دردی که هر مو بر تن من در خروش آید
  6. شمارهٔ ۳۰۷ز سبزی گر برون گردون مینارنگ می آید
  7. شمارهٔ ۳۰۸به لب از شوق صدره بیش جان نامه می آید
  8. شمارهٔ ۳۰۹اگر خواهی سر مویی نپیچد سر ز فرمانت
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.