صائب
شمارهٔ ۳۰۸
به لب از شوق صدره بیش جان نامه می آید
که حرفی از دهانش بر زبان خامه می آید
نمی دانم به پایان چون برم وصف میانش را
که در هر حرف، مویی بر زبان خامه می آید
صائب
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۳۱۰مگر پروانه حرفی از کنار و بوس می گوید؟
- شمارهٔ ۳۱۱(صبا در هم خبر از طره جانانه می گوید
- شمارهٔ ۳۱۲آن که چشمان ترا نشأه بیهوشی داد
- شمارهٔ ۳۱۳(یک ادای نمکین در همه عمر نکرد
- شمارهٔ ۳۱۴زلف او کی به خیال من غمناک افتد؟
- شمارهٔ ۳۱۵گر چنین سرو ز بالای تو درهم گردد
- شمارهٔ ۳۱۶اگر ابروی تو محراب نمازم گردد
- شمارهٔ ۳۱۷حسن خط پرده فهمیدن مضمون گردد
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.