پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۹۵

گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالد

زبان لاف را بر خاک، شمع انجمن مالد

نیاید از لطافت در نظر آن پیکر سیمین

مگر آن سرو سیم اندام صندل بر بدن مالد

به تهمت خوار گرداندن عزیزان را به آن ماند

که پیه گرگ، یوسف را کسی بر پیرهن مالد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۹۷به قتل من چنان تیغش به استعجال می آمد
  2. شمارهٔ ۲۹۸اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالش
  3. شمارهٔ ۲۹۹گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داند
  4. شمارهٔ ۳۰۰دل سودایی من یار را اغیار می داند
  5. شمارهٔ ۳۰۱گرفتار محبت دوست از دشمن نمی‌داند
  6. شمارهٔ ۳۰۲دلم در سینه درس ناله مستانه می‌خواند
  7. شمارهٔ ۳۰۳حجاب بی‌زبانم رخصت گفتار می‌خواهد
  8. شمارهٔ ۳۰۴طبیب پست فطرت خلق را رنجور می خواهد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.