پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۸۷

صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزد

لبش بیهوشدارو در شراب ناب می ریزد

نمی دانم چه خصمی با نوای بلبلان دارد

که شبنم هر سحر در گوش گل سیماب می ریزد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۸۹ز دندان ریختن حرص کهنسالان فزونتر شد
  2. شمارهٔ ۲۹۰ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشد
  3. شمارهٔ ۲۹۱جهان را تار و پود هستی از موج خطر باشد
  4. شمارهٔ ۲۹۲رهین منت درمان شدن آسان نمی باشد
  5. شمارهٔ ۲۹۳چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشد
  6. شمارهٔ ۲۹۴همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلتد
  7. شمارهٔ ۲۹۵گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالد
  8. شمارهٔ ۲۹۶کدامین سروقد از دامن محشر برون آمد؟
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.