پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۶۱

آنچه آن روی لطیف از سایه مژگان کشید

کی عذار ماه مصر از سیلی اخوان کشید؟

عاشقان را از تمتع مانعی جز شرم نیست

در حریم وصل می باید مرا هجران کشید

می توانی گنج ها از نقد وقت اندوختن

گر توانی پای خود چون کوه در دامان کشید

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۶۳گل نشکفته من در چمن هرگز نمی‌خوابد
  2. شمارهٔ ۲۶۴خیال زلف او در دیده خونبار می زیبد
  3. شمارهٔ ۲۶۵ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتد
  4. شمارهٔ ۲۶۶مصفا چون شود دل در غبار تن نمی‌گنجد
  5. شمارهٔ ۲۶۷شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجد
  6. شمارهٔ ۲۶۸ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچد
  7. شمارهٔ ۲۶۹امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافل
  8. شمارهٔ ۲۷۰چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گردد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.