صائب
شمارهٔ ۲۶۰
عشوه ها از طالع ناساز می باید کشید
با کمال بی نیازی ناز می باید کشید
دل چو از کف رفت باز آوردن او مشکل است
اسب سرکش را عنان ز آغاز می باید کشید
صائب
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۲۶۲خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنید
- شمارهٔ ۲۶۳گل نشکفته من در چمن هرگز نمی‌خوابد
- شمارهٔ ۲۶۴خیال زلف او در دیده خونبار می زیبد
- شمارهٔ ۲۶۵ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتد
- شمارهٔ ۲۶۶مصفا چون شود دل در غبار تن نمی‌گنجد
- شمارهٔ ۲۶۷شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجد
- شمارهٔ ۲۶۸ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچد
- شمارهٔ ۲۶۹امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافل
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.