پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۶۵

ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتد

ز آه صبح، خورشید از هوای خود نمی افتد

غرور حسن دارد غافل از خط لاله رویان را

نظر طاوس را از پر به پای خود نمی افتد

چرا معشوق عاشق پیشه من در دل شبها

به گرد خود نمی گردد، به پای خود نمی افتد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۶۷شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجد
  2. شمارهٔ ۲۶۸ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچد
  3. شمارهٔ ۲۶۹امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافل
  4. شمارهٔ ۲۷۰چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گردد
  5. شمارهٔ ۲۷۱ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گردد
  6. شمارهٔ ۲۷۲به کوی عشق زاهد دشمن ناموس می گردد
  7. شمارهٔ ۲۷۳به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گردد
  8. شمارهٔ ۲۷۴کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می‌گردد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.