پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۷۰

چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گردد

نشیند هر که با من یک نفس همدرد می گردد

به می گفتم غبار کلفت از خاطر فرو شویم

ندانستم که از آب آسیا پرگرد می گردد

چنان کز صبح خیزد تیرگی از دامن شبها

سیاهی دور از دلها به آه سرد می گردد

چنان کز خواب سنگین دیده شبخیز آساید

دل بی تاب من ساکن ز کوه درد می گردد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۷۲به کوی عشق زاهد دشمن ناموس می گردد
  2. شمارهٔ ۲۷۳به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گردد
  3. شمارهٔ ۲۷۴کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می‌گردد
  4. شمارهٔ ۲۷۵زمین خشک، گلزار از می گلفام می‌گردد
  5. شمارهٔ ۲۷۶(جنون از نشئه هشیاری من ننگ می‌گیرد
  6. شمارهٔ ۲۷۷قضا تا نسخه کفر از خط جانانه می گیرد
  7. شمارهٔ ۲۷۸ز فکر قامتی در دل خرامان شعله ای دارم
  8. شمارهٔ ۲۷۹نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.