پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۷۹

نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازد

که مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد

نگاه آن که بر آیینه روی تو می غلطد

دمش آیینه آب گهر را بی صفا سازد

رخ مقصود از آیینه وقتی جلوه گر گردد

که مالش استخوان پیکرت را رونما سازد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۸۱نفس را یاد رویش شعله بی باک می سازد
  2. شمارهٔ ۲۸۲تماشای تو از دل سینه‌ها را پاک می‌سازد
  3. شمارهٔ ۲۸۳نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازد
  4. شمارهٔ ۲۸۴بدآموز قفس در آشیان مسکن نمی سازد
  5. شمارهٔ ۲۸۵نه لاله (است) این که پای بیستون را در حنا دارد
  6. شمارهٔ ۲۸۶که می گفت از دل یاقوت دود عنبرین خیزد؟
  7. شمارهٔ ۲۸۷صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزد
  8. شمارهٔ ۲۸۸کشد در خاک و خونم گر غباری در من آویزد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.