پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۷۷

قضا تا نسخه کفر از خط جانانه می گیرد

جنون هم سر خط داغ از من دیوانه می گیرد

دل بی دست و پای من ازان مجلس چه گل چیند

که آتش از برون بزم در پروانه می گیرد

چه مشکل خوان خطی دارد سر زلف پریشانش

که در هر حرف او صد جا زبان شانه می گیرد!

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۷۹نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازد
  2. شمارهٔ ۲۸۰کسی را از بزرگان می رسد نخوت به درویشان
  3. شمارهٔ ۲۸۱نفس را یاد رویش شعله بی باک می سازد
  4. شمارهٔ ۲۸۲تماشای تو از دل سینه‌ها را پاک می‌سازد
  5. شمارهٔ ۲۸۳نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازد
  6. شمارهٔ ۲۸۴بدآموز قفس در آشیان مسکن نمی سازد
  7. شمارهٔ ۲۸۵نه لاله (است) این که پای بیستون را در حنا دارد
  8. شمارهٔ ۲۸۶که می گفت از دل یاقوت دود عنبرین خیزد؟
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.