پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۶۸

ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچد

ز روزن در مصیبت خانه ما دود می پیچد

ز شمشیر که دارد صبح این زخم نمایان را؟

که دردم بر جگر زان رخت خون آلود می پیچد

کسی چون چشم ازان رخسار آتشناک بردارد؟

که از روزن تماشایش عنان دود می پیچد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۷۰چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گردد
  2. شمارهٔ ۲۷۱ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گردد
  3. شمارهٔ ۲۷۲به کوی عشق زاهد دشمن ناموس می گردد
  4. شمارهٔ ۲۷۳به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گردد
  5. شمارهٔ ۲۷۴کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می‌گردد
  6. شمارهٔ ۲۷۵زمین خشک، گلزار از می گلفام می‌گردد
  7. شمارهٔ ۲۷۶(جنون از نشئه هشیاری من ننگ می‌گیرد
  8. شمارهٔ ۲۷۷قضا تا نسخه کفر از خط جانانه می گیرد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.