پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۰۲

شوربختم، دل به آن کنج دهانم می‌کشد

موشکافم، دل به آن موی میانم می‌کشد

خار دیوارم، وبال دامن گل نیستم

بی‌سبب از باغ بیرون باغبانم می‌کشد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۰۴داستان عمر طی شد حرف او آخر نشد
  2. شمارهٔ ۲۰۵هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشد
  3. شمارهٔ ۲۰۶زخم گستاخم لب تیغ شهادت می‌مکد
  4. شمارهٔ ۲۰۷از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماند
  5. شمارهٔ ۲۰۸شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک ماند
  6. شمارهٔ ۲۰۹یادگار عشق داغی در دل دیوانه ماند
  7. شمارهٔ ۲۱۰رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماند
  8. شمارهٔ ۲۱۱روز قسمت چون ادا فهمی به ابرو داده اند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.