پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۱۰

رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماند

هایهوی عندلیبان در گلستانم نماند

از پشیمانی سخن در عهد پیری می زنم

لب به دندان می گزم اکنون که دندانم نماند

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۱۲وقت جمعی خوش که تخمی در ته گل کرده‌اند
  2. شمارهٔ ۲۱۳فتنه و آشوب از هرسو به من رو کرده‌اند
  3. شمارهٔ ۲۱۴زهر در پیمانه کردم انگبین پنداشتند
  4. شمارهٔ ۲۱۵نغمه و گفتار خوش ارواح را بال و پرند
  5. شمارهٔ ۲۱۶پنبه از بی طالعی ناخن به داغم می زند
  6. شمارهٔ ۲۱۷ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زند
  7. شمارهٔ ۲۱۸روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند
  8. شمارهٔ ۲۱۹اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.