پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۱۱

روز قسمت چون ادا فهمی به ابرو داده اند

دلربایی را به آن چشم سخنگو داده اند

از کسی پروا ندارد دیده گستاخ من

در دیار حسن چون آیینه ام رو داده اند

در تمنای لب او بوسه های آبدار

می پرستان بر لب جام و لب جو داده اند

بی حنای بیعت گل نیست دستی در چمن

عندلیبان را مگر بیهوشدارو داده اند؟

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۱۳فتنه و آشوب از هرسو به من رو کرده‌اند
  2. شمارهٔ ۲۱۴زهر در پیمانه کردم انگبین پنداشتند
  3. شمارهٔ ۲۱۵نغمه و گفتار خوش ارواح را بال و پرند
  4. شمارهٔ ۲۱۶پنبه از بی طالعی ناخن به داغم می زند
  5. شمارهٔ ۲۱۷ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زند
  6. شمارهٔ ۲۱۸روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند
  7. شمارهٔ ۲۱۹اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشند
  8. شمارهٔ ۲۲۰گه لب لعلش دهد دشنام و گه تحسین کند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.