پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۱۷

ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زند

گریه گرم من آتش در گلستان می زند

شمع پا در دامن فانوس پیچید و هنوز

شوق بر خاکستر پروانه دامان می زند

نیست در جیب دو عالم خونبهای یک سئوال

همتم این نغمه بر گوش کریمان می زند

عاشقان را جلوه گل درنمی آرد ز جای

لاله گاهی ناخنی بر داغ ایشان می زند

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۱۹اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشند
  2. شمارهٔ ۲۲۰گه لب لعلش دهد دشنام و گه تحسین کند
  3. شمارهٔ ۲۲۱می گذارد کفش هر کس پیش پای میهمان
  4. شمارهٔ ۲۲۲روح را با تن شکم‌پرور برابر می‌کند
  5. شمارهٔ ۲۲۳میان نور و ظلمت عالمی دارم، نمی دانم
  6. شمارهٔ ۲۲۴ز عشق افزون تمنای دل خودکام می گردد
  7. شمارهٔ ۲۲۵کدامین سینه مجروح مهمان تو می گردد؟
  8. شمارهٔ ۲۲۶دل عاشق به جنت قانع از دلبر نمی گردد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.