پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۰۶

زخم گستاخم لب تیغ شهادت می‌مکد

شبنم من خون خورشید قیامت می‌مکد

نقش شیرین شسته شد از لوح خارا و هنوز

تیشهٔ فرهاد انگشت جلادت می‌مکد

از دهان خضر آب زندگانی می‌رود

تیغ او از بس لبِ خود را به رغبت می‌مکد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۰۸شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک ماند
  2. شمارهٔ ۲۰۹یادگار عشق داغی در دل دیوانه ماند
  3. شمارهٔ ۲۱۰رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماند
  4. شمارهٔ ۲۱۱روز قسمت چون ادا فهمی به ابرو داده اند
  5. شمارهٔ ۲۱۲وقت جمعی خوش که تخمی در ته گل کرده‌اند
  6. شمارهٔ ۲۱۳فتنه و آشوب از هرسو به من رو کرده‌اند
  7. شمارهٔ ۲۱۴زهر در پیمانه کردم انگبین پنداشتند
  8. شمارهٔ ۲۱۵نغمه و گفتار خوش ارواح را بال و پرند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.