پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۰۵

هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشد

غوطه تا در خون نزد شمشیر صاحب دم نشد

نیست گوهر را به از گرد یتیمی کسوتی

از غبار خط صفای چهره او کم نشد

از شکست خویش بالاتر نباشد هیچ فتح

نیست استاد آن که از شاگرد خود ملزم نشد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۰۷از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماند
  2. شمارهٔ ۲۰۸شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک ماند
  3. شمارهٔ ۲۰۹یادگار عشق داغی در دل دیوانه ماند
  4. شمارهٔ ۲۱۰رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماند
  5. شمارهٔ ۲۱۱روز قسمت چون ادا فهمی به ابرو داده اند
  6. شمارهٔ ۲۱۲وقت جمعی خوش که تخمی در ته گل کرده‌اند
  7. شمارهٔ ۲۱۳فتنه و آشوب از هرسو به من رو کرده‌اند
  8. شمارهٔ ۲۱۴زهر در پیمانه کردم انگبین پنداشتند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.