شمارهٔ ۹۸

ادامه‌ی مطالع

1. شمارهٔ ۱۰۰جای برگ گل به بستر اشک رنگینم بس است
2. شمارهٔ ۱۰۱عیب مردم بر هنر تا چند بگزینی، بس است
3. شمارهٔ ۱۰۲نغمه های جانفزا در پرده نی مدغم است؟
4. شمارهٔ ۱۰۳شانه با صد دست از بست و گشادش درهم است
5. شمارهٔ ۱۰۴بی خبر از غفلت خویش است تا جان در تن است
6. شمارهٔ ۱۰۵عمر را بر باد دادن تن به صحبت دادن است
7. شمارهٔ ۱۰۶آتشین رویی که داغ ما گلی از باغ اوست
8. شمارهٔ ۱۰۷حاصل دنیا وَبال جان فارغبال توست