پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۰۳

شانه با صد دست از بست و گشادش درهم است

قفل وسواسی که می گویند، زلف پر خم است؟

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۰۵عمر را بر باد دادن تن به صحبت دادن است
  2. شمارهٔ ۱۰۶آتشین رویی که داغ ما گلی از باغ اوست
  3. شمارهٔ ۱۰۷حاصل دنیا وَبال جان فارغبال توست
  4. شمارهٔ ۱۰۸کاکل او دام در راه صبا انداخته است
  5. شمارهٔ ۱۰۹یوسف از بی مهری اخوان به چاه افتاده است
  6. شمارهٔ ۱۱۰تا دل از دستم شراب ارغوانی برده است
  7. شمارهٔ ۱۱۱کی نسیم صبحدم با غنچه گل کرده است
  8. شمارهٔ ۱۱۲بس که بر آن پیکر سیمین قبا چسبیده است
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.