پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۱۰

تا دل از دستم شراب ارغوانی برده است

خضر را پندارم آب زندگانی برده است!

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۱۲بس که بر آن پیکر سیمین قبا چسبیده است
  2. شمارهٔ ۱۱۳تا دل بی تاب من گرم طلب گردیده است
  3. شمارهٔ ۱۱۴هر که با بی نسبتان گردد طرف، دیوانه است
  4. شمارهٔ ۱۱۵بی حیا گر غوطه در گوهر زند بی مایه است
  5. شمارهٔ ۱۱۶آب حیوان با لب لعل تو خون مرده ای است
  6. شمارهٔ ۱۱۷نغمه شیرین در مذاقم بی شراب تلخ نیست
  7. شمارهٔ ۱۱۸دل به صحبت ذوق خلوت دیده را در بند نیست
  8. شمارهٔ ۱۱۹جز حریم دل کز آب و گل در او آثار نیست
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.